Ευχαριστώ Χρήστο (Μιχαηλίδη βεβαίως) αν μου επιτρέπεις να σε λέω έτσι.

MY FAVOURITE THINGS
Μια στήλη, με τα αγαπημένα μου πράγματα - όποτε θυμάμαι, θα προσθέτω μερικά:

*********************
Να μαγειρέυω για φίλους στο σπίτι.
Η πρώτη, μεγάλη γουλιά μπίρας μια ζεστή μέρα του καλοκαιρού.
Να βλέπω δακρύβρεχτες ταινίες στην τηλεόραση.
Νά περπατώ ξυπόλιτος.
Να ετοιμάζομαι για ταξίδι.
Να μην θέλω να τελειώσει ένα καλό βιβλίο που διαβάζω.
Ν' ακούω βροχή. Νά περιμένω αγαπημένο μου πρόσωπο στο αεροδρόμιο. Να παίζω γκολφ.
Sitting on the dock of the bay. Wasting time. Ottis Reading. Singing in the rain.
To σπαγγέτι Μπολονέζ.
Τα κίτρινα φώτα στους δρόμους του Λονδίνου, μια νυχτα με ομίχλη.
Να γράφω τις σκέψεις μου. Ν'ανακαλύπτω καινούργιες μουσικές.
Να παρακολουθώ ενδιαφέρουσες παραστάσεις στην Επίδαυρο.
Να περπατώ στο Λονδίνο. Να κάθομαι σε κάποιο πάρκο του, και να διαβάζω ένα βιβλίο.
Να ταξιδεύω με τρένο, όχι του ΟΣΕ.
Η βαρελίσια, μαλακή φέτα Βόνιτσας. Οι σοκολάτες Godiva.
Η Λέσχη του Δίσκου, στην Στοά της Όπερας, Ακαδημίας 57, στην Αθήνα.
Τα Μπριζολάκια του Τέλη, στην οδό Ευριπίδου 86, κοντά στη Πλατεία Κουμουνδούρου, Αθήνα. Να φαντάζομαι. Να ονειρεύομαι. Να δοκιμάζω. Να προσεύχομαι.
Ν' ακούω την 9η του Μπετόβεν.
Οι τυρόπιτες κουρού του "Γρηγόρη".
Το Cabernet Sauvignon του Χατζιμιχάλη.

Να φαντάζομαι, πάλι. Να παρατηρώ. Να σημειώνω. Και να αναπλάθω ιστορίες.
Να περνάω ώρες σε βιβλιοπωλείο.
Παλιά, όταν παίρναμε το κυριακάτικο φαγητό μας στον φούρνο. Αρνάκι με πατάτες. Αρνάκι γιουβέτσι σε γάστρα. Γεμιστά - ντομάτες, πιπεριές. Το λευκό τραπεζομάντηλο. Λινό πετσέτες στο τραπέζι. Το νερό σε ασημένια κανάτα.
Σε έναν ερημικό κι απάνεμο κολπίσκο, κάπου στην Ελλάδα, μόνος, να κάνω πως ψαρεύω.
 Η 9η του Μπετόβεν. Η 5η του Μάλερ. Η όπερα Don Giovanni του Μότσαρτ.
Να πηγαίνω στο γήπεδο με τον Μιχάλη μου.
Να ταξιδεύω στο Αιγαίο. Με το πλοίο, και με τη φαντασία μου.
Η Κύπρος που ακόμα δεν έχω ανακαλύψει. (Όση ξέρω, μέχρι τώρα, δεν μου "λέει" και πολλά πράγματα).
Τα πέτρινα σπίτια, με μεγάλη αυλή γύρω-γύρω.
Κάθε τραγούδι του Χατζιδάκι. Μά κάθε...
Να μπαίνω σε άγνωστους, επαρχιακούς δρόμους, κι' όπου με βγάλει.
Να περπατώ πλάι σε ποτάμι, ή ρυάκι.Το ουίσκι Haig, σε χαμηλό ποτήρι, με πολύ πάγο, και λίγο νερό.



Να πηγαίνω με τα πόδια από την Oxford Street, στο Λονδίνο, μέχρι το Covent Garden, από μικρά στενάκια.
Η κεντρική αγορά της Αθήνας (λαχαναγορά, κρεαταγορά και ψαραγορά), και οι πέριξ δρόμοι. Το πιο ζωντανό μέρος της πόλης.
Η αγρυπνία. Το κερί. Τα βότσαλα. Τα κοχύλια. Η άμμος. Το σταφύλι.
Η Μαλαγουζιά (ποικιλία λευκού κρασιού) του Γεροβασιλείου.
Να φεύγω από την Ελλάδα. Να επιστρέφω στην Ελλάδα. Να απομακρύνομαι.
Να φτιάχνω παζλ πολλών κομματιών.
Να διαβάζω, και να ξαναδιαβάζω τον Μικρό Ναυτίλο του Ελύτη.
Να βλέπω και να ξαναβλέπω την κινηματογραφική ταινία "Γκάντι", του Ατένμπορο.
Να χαζεύω βιντεάκια στο YouTube.
Να κάνω βόλτες σε λιμάνια, παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν γύρω. Τα πλοία που έρχονται, τα πλοία που πάνε. Τα εμπορεύματα που φορτώνονται. Τα εμπορεύματα που ξεφορτώνονται. Τους ναυτεργάτες. Τους λιμενικούς. Τους γερανούς. Τον κόσμο που πηγαινοέρχεται.
Οι λειτουργίες της Μεγάλης Σαρακοστής. Τα Εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής.
Τα τσιπουράδικα στον Βόλο. Η κυπριακή φλαούνα.
Τα δελφίνια. Τα πετρόψαρα.
Ο Δρόμος, του Μίμη Πλέσσα και του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Τα μπαράκια στην Πλατεία Μαβίλη.
Τα ψιλικατζίδικα. Τα τρένα που φύγαν.

Δεν θα αφαιρούσα ΟΎΤΕ ΈΝΑ μα ούτε ένα από αυτά τα favourite things. Ίσως κάποιες ενστάσεις για τον συγκεκριμένο Μάλερ, την έλλειψη καφέ και τσιγάρου έστω ηλεκτρονικού... και φωτογραφιών που πρόσθεσα. Α! ξέχασα και το χειρουργείο ...