«Αν μπορούσατε να γυρίσετε 15 χρόνια πίσω ποια πράγματα που τότε βλέπατε σωστά, τώρα θα θεωρούσατε λάθος;»
«Θα ψήφιζα τον νόμο Γιαννίτση, θα στήριζα την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση της κυρίας Γιαννάκου, την χωροταξική μεταρρύθμιση Μάνου και Τρίτση, τον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, θα στήριζα αποκρατικοποιήσεις ΔΕΚΟ και άλλω οργανισμών, θα συμφωνούσα με τις προτάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη για το μακεδονικό με σύνθετη ονομασία, μακριά από συλλαλητήρια του εθνικιστικού λαικισμού, τα εμπάργκο, τα καμποτάζ και τις αηδίες. Επίσης δεν θα θεωρούσα ότι ο κρατισμός και το δημόσιο συμφέρον είναι ταυτόσημες έννοιες. Έχουμε καταλάβει πια ότι μάλλον είναι έννοιες αντίθετες. Όπως και άλλα ιδεολογήματα που είναι πια στον αέρα λόγου χάρη «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» ή του επενδυτή, του επιχειρηματία, του αγρότη, του συνδικαλιστή, της πλουτοκρατίας, του Θεού, των γυναικών, των ομοφυλοφίλων, των ελλήνων, των ξένων. Νόμος είναι το δίκιο. Τελεία. Σκέτο».
Αγαπητέ κ. Ψαριανέ! Υποκλίνομαι στην καθαρή ματιά. Στην μία από τις λίγες αληθινή αυτοκριτική που μ΄αξίωσε ο Θεός της χώρας μου να εισπράξω από πολιτικό άνδρα. Τελεία!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου