Eventually Spiros himself seduces her in a clapped out old cinema where they are spending the night. It is an act neither of love or lust but one born of the desperation of a middle-aged man trying to regain something of his lost youthful virility. The result is self-disgust and a terrible suicide of death by stinging. The only assertive creatures in Angelopoulos's despairing world are the bees.

Ο Μελισσοκόμος μου χάρισε ένα ταξίδι αυτογνωσίας και με οδήγησε, μέσα από δαιδαλώδεις διαδρομές, σ' ένα ξέφωτο λυτρωτικής επιβεβαίωσης.


Σχόλια για την ταινία του 1986 στο internet.

Έρχεται καλοκαίρι ...

1945 Κορέα. Η θεραπεία του ερυσιπέλατος ( στρεπτοκοκκική φλεγμονή του δέρματος) ήταν η τοποθέτηση του ασθενούς - εδώ ενός βρέφους - μέσα στο σώμα ενος σφαγμένου γουρουνιού. Μέχρι τη δεκαετία του 80 στην Ελλάδα η θεραπεία, που προσωπικά είδα, ήταν η τοποθέτηση κοπριάς στη περιοχή. Η ιατρική περνά την παιδική της ηλικία. Η απόσταση των γιατρών, από τον μάγο της φυλής είναι πολύ μικρή, παρόλο που κάποιοι θα ήθελαν να είναι μάγοι. Τι κρίμα που δεν θα δω την περίοδο της ενηλικίωση της ιατρικής.  

Πως είναι δυνατόν αυτό το allien πλάσμα να έχει ένα τόσο εύηχο και μουσικό όνομα...λιμπελούλα ... από την λίμνη του Δύστου στην Εύβοια.

Βλέπω πως μου έτυχε να περάσω τα στερνά μου χρόνια μέσα σε αυτή την αχλή. Οι έγνοιες των άλλων με αγγίζουν από μακριά, σαν ηχώ. Δεν ανησυχώ μην μου κόψουν την σύνταξη, γιατί δεν έχω σύνταξη. Ποτέ δεν επεδίωξα να έχω – μου φαινόταν αδιανόητο να αποσυρθώ, να μην εργάζομαι. Λατρεύω την δουλειά, όλες τις δουλειές που έκανα και κάνω. Μέσα από την δουλειά μου υπάρχω.

Γράφω αυτές τις σημειώσεις μόνο και μόνο για να γεμίσω τα κενό (του blog και το δικό μου). Νιώθω την ανοησία να γιγαντώνεται γύρω μου, αλλά δεν έχω πια κουράγιο να την πολεμήσω. Άλλωστε, είναι ανίκητη. Μία ζωή την πολέμησα και το μόνο που αποκόμισα είναι μία συντριπτική και διαρκή ήττα.
Ό,τι θα μπορούσα να πω για τα σημερινά, το έχω ήδη γράψει. Σε δεκάδες βιβλία και εκατοντάδες άρθρα. Η «Δυστυχία του να είσαι Έλληνας» εκδόθηκε το 75. Αν βρείτε κάπου ένα αντίτυπο (κυκλοφορεί ακόμα) διαβάστε το. Είναι οδυνηρά επίκαιρη.

Από το http://www.doncat.blogspot.com/ του Νίκου Δήμου.

Ζωγραφική με χένα

Περιμένοντας τον ήλιο να ανατείλει κάπου στη Σαχάρα - Μαρόκο.

Μάθημα ανατομίας, έτος 1974. Την βγάλαμε Φρειδερίκη, όπως την βασιλομήτορα, και ήταν παρθένα απ΄ότι αποδείχθηκε. Άλλοι καιροί, άλλα ήθη, άλλα μαλλιά... 

Για τα εικοστά γενέθλια του Αλέξανδρου

"Forever Young"

May God bless and keep you always
May your wishes all come true
May you always do for others
And let others do for you
May you build a ladder to the stars
And climb on every rung
May you stay forever young
Forever young, forever young
May you stay forever young.

May you grow up to be righteous
May you grow up to be true
May you always know the truth
And see the lights surrounding you
May you always be courageous
Stand upright and be strong
May you stay forever young

Forever young, forever young
May you stay forever young.

May your hands always be busy
May your feet always be swift
May you have a strong foundation
When the winds of changes shift
May your heart always be joyful
And may your song always be sung

May you stay forever young
Forever young, forever young

May you stay forever young.

Daniel Barenboim -...

Προσοχή!!! Αυτή η μουσική να ακουστεί μόνο αργά τη νύχτα, αλλιώς θα χαθεί...
Που πάει η μουσική, όταν δεν την ακούμε;

Αφιερωμένο στον άνθρωπο που μου το ξαναθύμησε.

(Words and Music by Joan Baez)

I'll be damned
Here comes your ghost again
But that's not unusual
It's just that the moon is full
And you happened to call
And here I sit
Hand on the telephone
Hearing a voice I'd known
A couple of light years ago
Heading straight for a fall

As I remember your eyes
Were bluer than robin's eggs
My poetry was lousy you said
Where are you calling from?
A booth in the midwest

Ten years ago
I bought you some cufflinks
You brought me something
We both know what memories can bring
They bring diamonds and rust

Well you burst on the scene
Already a legend
The unwashed phenomenon
The original vagabond
You strayed into my arms
And there you stayed
Temporarily lost at sea
The Madonna was yours for free
Yes the girl on the half-shell
Would keep you unharmed

Now I see you standing
With brown leaves falling around
And snow in your hair
Now you're smiling out the window
Of that crummy hotel
Over Washington Square
Our breath comes out white clouds
Mingles and hangs in the air
Speaking strictly for me
We both could have died then and there

Now you're telling me
You're not nostalgic
Then give me another word for it
You who are so good with words
And at keeping things vague
Because I need some of that vagueness now
It's all come back too clearly
Yes I loved you dearly
And if you're offering me diamonds and rust
I've already paid

Η Αθήνα μας μπορεί να είναι και έτσι...

πριν να έρθουν αυτοί...