«Αν στην Αθήνα κοιτάς τριγύρω σου πάει, το έχεις χάσει το παιχνίδι», μου λέει και γνέφω καταφατικά σαν υπνωτισμένη αλλά δεν καταλαβαίνω. Εγώ αγαπάω τους ανθρώπους όμως.
«Αυτοί πλέον δεν αγαπούν κανέναν, σκύβεις το κεφάλι και ζεις στον κόσμο σου για να επιβιώσεις, έτσι είναι εδώ στην Αθήνα, έτσι είναι πλέον στην Ελλάδα αγνοείς την δυστυχία του άλλου για να μπορέσεις να απολαύσεις τις λίγες ευτυχισμένες μέρες που σου απομένουν μέχρι να πεινάσεις κι εσύ».
Ναι, μα εγώ αγαπάω τους ανθρώπους...
Πολύ καλή ανάρτηση. Μου άρεσε όλο το ιστολόγιο και η ιδέα να το δημιουργήσεις. Μα πιο πολύ χαίρομαι που σε βρήκα εδώ στο διαδικτυακό σύμπαν.
ΑπάντησηΔιαγραφή